„Smial sa, až mu srdce usedalo."

Za brucho sa chytal od smiechu. Mal sa rozpučiť od smiechu. — Mal sa popukať od smiechu. — Mal sa zájsť od smiechu. Slzy mu od smiechu padali. Klalo ma od smiechu. — Klalo ma v boku od smiechu. Taký bol, len na vyletenie od radosti. Mal z kože vyskočiť od radosti. Srdiečko by z neho vyletelo od radosti. — Srdiečko by mu uletelo od radosti. Smiech, ako čo by tritisíc koní zryhotalo. Len mu tak oči prechádzali od smiechu. Len sa tak naň uškŕňal od radosti. — Len sa tak naň uškúlil od radosti. — Len tak plával od radosti. — Len sa tak rozplýval od radosti. — Len tak rástol od radosti.